Home

Sinds gisteren ben ik weer terug in Nederland. De reis is prima verlopen. Mijn ouders en zus stonden me op Schiphol op te wachten en het was erg leuk om hen weer te zien en alle foto's te laten zien.
Zoals beloofd zou ik nog wat foto's op mijn weblog plaatsen. Helaas vanwege de privacy geen fotos van de jongens, maar een gedeelte is wel via Hyves te zien.
De eerste foto's zijn van de weekenden in Port Alfred, Addo Elephant en van Kaapstad. De laatste foto's zijn van het Liebenhaus, waaronder een foto om aan te geven hoe de kamer met de kleding eruit zag voordat we hem gingen opruimen en het nieuwe stapelbed, wat we dankzij jullie hebben kunnen aanschaffen.

Dit is meteen ook het laatste berichtje op mijn weblog, want mijn prachtige avontuur zit er al weer op! Ik heb ervan genoten om mijn weblog bij te houden, te zien hoeveel mensen de berichtjes lazen en de lieve reacties te lezen. Ik wil graag iedereen (nogmaals) bedanken voor het bekijken!

Vandaag is dan echt mijn laatste dag in Port Elizabeth aangebroken. Rond 11 uur word ik opgehaald om naar het vliegveld gebracht te worden.
Afgelopen weekend hebben Heleen en ik nog lekker gerelaxt en gisteren zijn we naar Jefreys Bay geweest en daar dolfijnen gezien!

Als ik nu terugkijk op deze maand heb ik ontzettend veel gezien en gedaan. Ik heb erg veel mooie dingen van Zuid-Afrika gezien en kennis mogen maken met de cultuur en enkele fantastische mensen. Ook heb ik de minder mooie kanten van het land ervaren, als de sloppenwijken en het grote verschil dat ondanks de afschaffing van de apartheid nog steeds bestaat.
Ook kan ik het iedereen aanraden om in het buitenland vrijwilligerswerk te doen. Niet alleen vanwege de fantastische ervaring, maar omdat we samen het verschil kunnen maken.

De afgelopen week is er nog van alles gebeurd waar ik nog niet over geschreven heb, maar ik ga nu alleen over ons afscheidsfeestje schrijven, want dat is al genoeg stof.

Gisteren was dus onze laatste dag in Liebenhaus. De avond ervoor hebben we nog tot 23.30 voor alle jongens een kaart en foto geschreven. Dit kregen ze allemaal samen met een knuffeltje (Leeuw van EK), ballonen en een autootje/ bandana voor de grootste. Allemaal dingen die ik in Nederland al gratis had gekregen.

Ook hadden we heel wat snoep, muffins, chips en cola gekocht. Rond drie uur kon ons feestje beginnen en hebben we eerst iedereen het cadeautje gegeven en bedankt voor de leuke tijd. De kleintjes gingen meteen met de autootjes spelen en knuffelde de leeuwtjes helemaal fijn. De oudste jongen bedankte ons namens de rest voor alles wat we gedaan hadden en we kregen een bedankkaartje met een foto.

Vandaag is onze laatste dag in het Liebenhaus. Dus vanmiddag houden we een klein afscheidsfeestjes met snoep, chips, cola, een klein cadeautje en muziek. Het is erg gek om weg te gaan, zeker omdat we sommige jongens pas net echt leren kennen.
De afgelopen dagen waren hectisch. Alle kinderen zijn terug van de vakantie en niet meer gewend aan de structuur en het vaste ritme. De eerste twee dagen was er slechts een childcare worker, omdat de andere ziek is. Dus onze hulp was erg welkom. Soms waren we alleen bezig met het elkaar plukken van vechtende jongens, maar gelukkig waren er ook veel leuke momenten, gesprekjes en knuffels.

Afgelopen weekend zijn we met zijn vijven naar Kaapstad geweest. We vertrokken donderdagmiddag en kwamen zondagmiddag weer aan. Eigenlijk veel te kort om zo prachtige stad te bekijken, maar we hebben de tijd erg goed benut. We verblijven bij Clive en Cilia. Cilia is de zus van Peter en Clive heeft sinds een korte tijd een toeristenbureau. Samen hebben ze ons de hele tijd rondgereden en alles laten zien. Ook hebben ze ons erg verwend met allemaal lekker eten en heerlijke wijn.

De meeste jongens zijn op dit moment nog steeds vanwege hun vakantie bij hun gastgezinnen. Soms is het hierdoor wat zoeken naar werk. Gisteren hebben we weer wat kunnen schoonmaken en opruimen. Gelukkig vermaken we ons over het algemeen wel. Zo is het contact met de staf erg leuk en kunnen we goed merken dat ze het gezellig vinden. Vorige week waren we bezig in de kledingkamer en na een poos was de hele staf daar klusjes aan het doen. We vertellen van alles over hoe het in Nederland gaat. Bijvoorbeeld over trouwen (maar met 1 vrouw), uitkeringen (grote verbazing dat je geld krijgt als je geen werk hebt), belastingen en ons leven. Vinden ze allemaal erg interessant.
Ook voor ons is de Zuid-Afrikaanse cultuur erg interessant en wij vragen ook van alles. Het Afrikaans is een hele grappige taal om te horen. Zo werken ze met een dubbel ontkenning (vb. ons moet ook nie leuens vertel nie = je mag niet liegen).

Een nieuw verhaal over het afgelopen weekend. Op zaterdag was Heleen jarig en zijn we met zijn vijven naar Port Alfred gegaan. De zoon van het gastgezin van Heleen en Esther heeft daar een prachtig huis waar we mochten verblijven. Weer een mooi voorbeeld van hoe gastvrij en vriendelijke iedereen is.
Port Alfred is een rustige dorpje met veel grote (vakantie)huizen, een mooi strand en een jachthaven. Een groot contrast met de townships die we eerder gezien hebben.
Het huis was fantastisch, vooral het uitzicht op de zee. Het strand was ook erg mooi en toen we naar een restaurantje wilde lopen kwamen we weer een heel vriendelijke man tegen, die ons wel even wilde brengen. Erg grappig om een keer achterin een bakkie te zitten! Op de terugweg zijn we thuisgebracht met een soort van watertaxi (door dezelfde man).

Hierbij wat foto's! Omdat ik geen fotos van de jongens op mijn weblog kan zetten vanwege de privacy enkele fotos van mij en wat foto's om een indruk van de Port Elizabeth te krijgen. Op Hyves kan ik wel van de jongens wat foto's zetten (omdat die alleen voor familie en vrienden te zien zijn). Dus als je nieuwsgierig bent check dan even mijn Hyves.
Liefs Nienke

Zoals jullie misschen wel merken vind ik het erg leuk om regelmatig mijn weblog up te daten. Het is vooral erg leuk om te zien hoeveel mensen de website komen bezoeken en hoe geintereseerd iedereen is. Daarnaast zijn de lieve en leuke reacties fantastisch! Dank jullie.
Er is me meerdere keren gevraagd om nieuwe fotos op internet te plaatsen. Vanwege de privacy van de kinderen kan ik er geen foto's van de jongens meer op zetten. Zoals jullie misschien al hebben gezien vertel ik daarom ook geen namen e.d. Als ik terugben mogen jullie alle foto's komen bekijken en zal ik alles vertellen! Dus nog even geduld.

Even een nieuw berichtje over de afgelopen dagen. Sommige dingen die je hier ziet of de verhalen die je hoort bezorgen je kippenvel. Soms omdat het zo'n ontzettend mooi land is en soms vanwege de grote problemen, armoede en verdrietige verhalen die je hoort.

Gisteren zijn twee kleintjes naar hun moeder gebracht. Ze zijn pas sinds een maand hier in het Liebenhaus en vanwege de omstandigheden gaan ze korter op vakantie en zal er vrijdag gekeken worden hoe het met de jongens gaat. Wij mochten weer mee om te gaan kijken. De oudste jongen wilde duidelijk liever in het Liebenhaus blijven.
De moeder woonde in een heel armoedige township, met een klein huisje. Toen ik in het huisje stond moest ik even heel erg slikken toen ik me realiseerde hoe koud het 's nachts is en hoe weinig er is.
Het is hier namelijk op dit moment winter en echt behoorlijk koud, ook binnen.

Erg leuk om jullie berichtjes te lezen! Dank je wel voor de leuke en lieve reacties.
Op dit moment zit ik in een internetcafe, dus ik ga proberen wat foto's up te loaden van de eerste dag van Liebenhaus. En verder nog wat vertellen over mijn nieuwe avonturen.
De tweede dag in het Liebenhaus stond in het teken van het afscheidsfeest van Saskia (ook uit NL), die hier ruim 10 maanden stage heeft gelopen. Ik moest zelf ook bijna een traan weg pinken toen ze de jongens een laatste knuffel gaf. Gelukkig was er ook tijd voor een echt feestje met lekkere hotdogs en snoep. En er was de hele dag muziek en dat betekent dansen! Het is geweldig om de jongens te zien dansen, zelfs de kleintje kunnen het beter dan ik ooit zou kunnen. Ik geloof zelfs dat ik een door een paar uitgelachen werd, haha. Ze dansen net als de rappers en hiphoppers in de MTV-clips.

Het is moeilijk om te bedenken wat ik ga vertellen en wat niet, omdat ik sinds mijn vertrek van Schiphol al zo veel dingen heb gemaakt. Alleen de reis was al een heel avontuur, dat erg gezellig was, omdat ik samen reisde. Maandagavond kwamen we rond 18.00 uur aan en dat betekent dat het al donker is, omdat het hier nu winter is. We ontmoeten Martijn van Be More, het vriendelijke gastgezin van Esther en Heleen en mijn Engelse huisgenoot Kate.

Lieve mensen,
Mijn reis is nu echt begonnen! Gister na een lange en vermoeide reis aangekomen in Port Elizabeth. Alle meiden zijn supergezellig en we hebben zelf een Engelse vrijwilliger. Mooi even onze Engelse skills ophalen!
Ons vrijwilligershuis ziet er goed uit en is in een veilige buurt met vooral blanke Zuid Afrikanen.
Voor nu heb ik weinig tijd, wilde alleen even laten weten dat ik veilig ben aangekomen en probeer morgen even een langer berichtje te schrijven met alle indrukken en dan zijn we ook in Liebenhaus geweest.
Dus tot snel weer!!
Veel liefs Nienke

En dan is het zo ver; de dag van mijn vertrek! Zometeen ga ik samen met mijn ouders naar Schiphol, waar ik de andere vrijwilligers zal ontmoeten en waar het avontuur dan echt zal beginnen. Gisteren ben ik druk bezig geweest met inpakken en met behulp van mijn moeder is bijna alles in mijn tas gepropt. Een grote voetbal paste er met geen mogelijkheid in, maar die neem ik nu met mijn handbagage mee.
Afgelopen donderdag stond er nog een klein stukje in de plaatselijke weekkrant 'de Maasroute' van Kaatsheuvel en omstreken. Het artikeltje heb ik al enkele weken geleden geschreven, maar het is tegen mijn verwachting in nog geplaatst.
Afgelopen week heb ik verder ook mijn scriptie afgerond en nog van veel vriendinnen en familie afscheid kunnen nemen. Heel erg bedankt allemaal voor de lieve woorden en adviezen, lieve kaartjes en cadeautjes.
Ik probeer zo snel mogelijk mijn eerste indrukken via deze weblog met jullie te delen!
Liefs Nienke

Zoals de titel al verklapt is het vandaag nog precies een weekje voordat ik vertrek. De spanning stijgt. Het voelt ergens best onwerkelijk, dat ik volgende week al op weg ben naar Zuid-Afrika. Zeker ook omdat ik nog niet eens helemaal klaar ben met mijn studie (wel bijna hoor). Maar ik heb er vooral heel erg veel zin in!
Gisteren heb ik nog de laatste inkopen gedaan. Het enige van voorbereiding dat nu nog gedaan moet worden is het inpakken van mijn tas. Als ik normaal gesproken op vakantie ga dan is het klusje zo geklaard, maar nu zal ik het wat beter aan moeten pakken om ook alle EK-knuffeltjes, voetballen, speelgoedautootjes, ballonnen enzovoort mee te kunnen krijgen.